گام دوم در مسیر تحول هوشمند سازمانی
حالا که همهچیز را تحلیل کردی، وقتش رسیده که به آنها نقشه بدهی.
مرحله قبل را مثل دوربین مداربسته تصور کن؛ حالا نوبت به طراحی نقشهی گنج رسیده. قرار است برای کسبوکارت یک چشمانداز بلندپروازانه بکشی که هم در آن رویا باشد، هم جادهی رسیدن به آن.
گام اول: بیانیههای راهبردی
اول از همه، باید تکلیفت را با خودت روشن کنی:
اما مواظب باش! چشمانداز نباید شعارگونه باشد. برای همین، باید شکاف ارزش را مشخص کنی، دستورکار تغییر استراتژیک را بنویسی، و در نهایت یک چشمانداز تقویتشده ارائه دهی که نشان دهد چطور از اینجا به آنجا میرسی.
گام دوم: نقشه استراتژی
حالا نوبت به طراحی نقشهی راه رسیده. بر اساس موضوعات استراتژیک (چالشها و فرصتهای کلیدی) که در مرحله قبل پیدا کردی، باید جهتگیریهای استراتژیک را مشخص کنی. این جهتگیریها را به اهداف استراتژیک تبدیل کن و بعد آنها را بر اساس ارتباط علّتومعلولی، در قالب مضامین استراتژیک دستهبندی کن.
حالا میتوانی نقشه استراتژی خودت را بکشی. این نقشه به تو نشان میدهد که هر هدف در کجای مسیر قرار دارد و چگونه به هم متصل است.
و یادت نرود: ساختار پاسخگویی را هم مشخص کن. چه کسی مسئول هر مضمون استراتژیک است؟ چه کسی باید پاسخگوی هر هدف باشد؟ این کار، از سردرگمی جلوگیری میکند.
گام سوم: کارت امتیازی متوازن و نشانگاهها
برای اینکه همه درک مشترکی از اهداف داشته باشند، باید آنها را به سنجههای استراتژیک (KPI) ترجمه کنی. اگر این سنجهها را از تحلیلهای مرحله قبل داری که چه بهتر؛ اگر نه، خودت تعریفش کن و مقدار واقعیاش را مشخص کن.
سپس برای هر سنجه، یک نشانگاه استراتژیک (مقدار مطلوب) در بازههای زمانی مشخص تعیین کن. این کار به تو کمک میکند بدانی در هر نقطه از مسیر، چقدر به هدف نزدیک شدهای.
گام چهارم: ابتکارات استراتژیک (پروژههای تحولی)
حالا وقتش رسیده که پاهایت را روی زمین بگذاری. برای هر مضمون استراتژیک، یک یا چند ابتکار استراتژیک (پروژه) طراحی کن. برای هر ابتکار، یک شناسنامه تهیه کن که در آن مشخص باشد:
این شناسنامه، مثل راهنمای کاربر پروژههای توست.
گام پنجم: کارت امتیازی ریسک
و در نهایت، یک کارت امتیازی ریسک طراحی کن تا مخاطرات احتمالی آینده را پیشبینی کنی. هر ریسک را اولویتبندی کن و برایش اقدامات لازم را در نظر بگیر. این کار باعث میشود هیچوقت غافلگیر نشوی.